ਦਇਆ
ਦਇਆ, ਤਰਸ, ਰਹਿਮ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਇਆ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਅਯਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਯਾ (दया - ਤਰਸ, ਕਰੁਣਾ)।
ਦਇਆਲ
ਦਇਆਲੂ/ਦਿਆਲੂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸੰਤ ਜਨ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਯਾਲ/ਦਇਆਲ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਇਆਲ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਯਾਲ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਆਲੁ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਯਾਲੁ (दयालु - ਦਇਆ ਦਾ ਘਰ, ਦਇਆਵਾਨ)।
ਦਇਆਲ
ਦਇਆਲ/ਦਇਆਲੂ/ਦਿਆਲੂ, ਦਇਆਵਾਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਪੁਰਖੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਯਾਲ/ਦਇਆਲ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਇਆਲ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਯਾਲ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਆਲੁ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਯਾਲੁ (दयालु - ਦਇਆ ਦਾ ਘਰ, ਦਇਆਵਾਨ)।
ਦਇਆਲ
ਦਿਆਲ, ਦਿਆਲੂ, ਦਇਆਵਾਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਪੁਰਖ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਯਾਲ/ਦਇਆਲ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਇਆਲ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਯਾਲ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਆਲੁ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਯਾਲੁ (दयालु - ਦਇਆ ਦਾ ਘਰ, ਦਇਆਵਾਨ)।
ਦਇਆਲ
ਦਇਆਲ/ਦਇਆਲੂ/ਦਿਆਲੂ (ਪੁਰਖ), ਦਇਆਵਾਨ (ਪੁਰਖ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਪ੍ਰਭ ਦਾ), ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਯਾਲ/ਦਇਆਲ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਇਆਲ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਯਾਲ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਆਲੁ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਯਾਲੁ (दयालु - ਦਇਆ ਦਾ ਘਰ, ਦਇਆਵਾਨ)।
ਦਇਆਲ
(ਦੀਨ) ਦਇਆਲ, (ਦੀਨਾਂ ਉਤੇ) ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਹਰਿ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਯਾਲ/ਦਇਆਲ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਇਆਲ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਯਾਲ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਆਲੁ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਯਾਲੁ (दयालु - ਦਇਆ ਦਾ ਘਰ, ਦਇਆਵਾਨ)।
ਦਇਆਲੁ
ਦਇਆਲ/ਦਿਆਲ, ਦਿਆਲੂ, ਦਇਆਵਾਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਆਲੁ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਯਾਲੁ (दयालु - ਦਇਆ ਦਾ ਘਰ, ਦਇਆਵਾਨ)।
ਦਸ
ਦਸ ਤੇ ਅਠ, ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸਿਧਾਨ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੰਜਾਬੀ/ਮੈਥਲੀ/ਅਵਧੀ/ਬੰਗਾਲੀ/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਸ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ (दश - ਦਸ) + ਬ੍ਰਜ - ਅਸ਼੍ਟ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਅਸ਼੍ਟਾ (अष्टा - ਅੱਠ)।
ਦਸ
ਦੋ ਤੇ ਦਸ (੨+੧੦), ਬਾਰਾਂ (੧੨)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸੇਸ਼ਣ (ਮਾਹ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੰਜਾਬੀ/ਮੈਥਲੀ/ਅਵਧੀ/ਬੰਗਾਲੀ/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਸ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ (दश - ਦਸ)।
ਦਸ
ਦਸ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦੁਆਰ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੰਜਾਬੀ/ਮੈਥਲੀ/ਅਵਧੀ/ਬੰਗਾਲੀ/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਸ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ (दश - ਦਸ)।
ਦਸ
ਦਸਾਂ ਹੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦਿਸ ਦਾ), ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੰਜਾਬੀ/ਮੈਥਲੀ/ਅਵਧੀ/ਬੰਗਾਲੀ/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਸ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ (दश - ਦਸ)।
ਦਸਨ
ਦੰਦ (ਵਿਹੂਣਾ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦਸਨ (ਦੰਦ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਸਣ; ਪਾਲੀ - ਦਸਨ (ਦੰਦੀ ਵਢਣਾ; ਦੰਦ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ਨਮ੍ (दशनम् - ਦੰਦ; ਦੰਦੀ)।
ਦਸਮੀ
ਦਸਵੀਂ ਦੁਆਰਾ, ਦਸਵੀਂ (ਥਿਤ) ਦੁਆਰਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਸਮੀ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ਮੀ (दशमी - ਹਰੇਕ ਚੰਦਰ ਪਖਵਾੜੇ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਦਿਨ; ਦਸਵੀਂ)।
ਦਸਵਾ
ਦਸਵਾਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦੁਆਰੁ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਸਵਾ/ਦਸਵਾਂ/ਦਸਮਾਂ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਾਹਵਾਂ/ਦਾਵਾਂ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਸਮ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ਮ (दशम - ਦਸਵਾਂ)।
ਦਸੀ
ਦਸੀਂ, ਦਸਾਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਮਾਸੀ ਦਾ), ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੰਜਾਬੀ/ਮੈਥਲੀ/ਅਵਧੀ/ਬੰਗਾਲੀ/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਸ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ (दश - ਦਸ)।
ਦਸੇ
ਦਸਾਂ ਹੀ; ਸਾਰੇ (ਪਾਸੇ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦਿਸਾ ਦਾ), ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਸਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੱਸਣ (ਦੱਸਣਾ); ਸਿੰਧੀ - ਡਸਣੁ (ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨਾ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਸਏਇ/ਦੱਸਇ/ਦਰਿਸੇਇ; ਪਾਲੀ - ਦੱਸੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਿ (दर्शयति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਸੇ
ਦੱਸੇਗਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਸਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੱਸਣ (ਦੱਸਣਾ); ਸਿੰਧੀ - ਡਸਣੁ (ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨਾ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਸਏਇ/ਦੱਸਇ/ਦਰਿਸੇਇ; ਪਾਲੀ - ਦੱਸੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਿ (दर्शयति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਸੈ
ਦਸੇ/ਦਸ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਬੰਦ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੰਜਾਬੀ/ਮੈਥਲੀ/ਅਵਧੀ/ਬੰਗਾਲੀ/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਸ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਸ਼ (दश - ਦਸ)।
ਦਬੁ
ਦਰਬ, ਧਨ, ਧਨ-ਦੌਲਤ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਵ; ਪਾਲੀ - ਦੱਬ (ਧਨ/ਦੌਲਤ, ਜਾਇਦਾਦ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਵ੍ਯਮ੍ (द्रव्यम् - ਪਦਾਰਥ; ਜਾਇਦਾਦ; ਦਵਾਈ)।
ਦਮ
ਦਮਾਂ/ਦਮੜਿਆਂ (ਨਾਲ), ਧਨ (ਨਾਲ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੰਮ/ਦਮ (ਪੈਸਾ, ਕੀਮਤ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੰਮ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰੱਮ (द्रम्म - ਸਿੱਕਾ)।
ਦਯੁ
ਦਈ/ਦਈਵ ਨੂੰ, ਹਰੀ/ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਈ; ਬ੍ਰਜ - ਦਈ (ਪਰਮਾਤਮਾ, ਭਾਗ/ਕਿਸਮਤ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਿਯ (ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੈਵਯ (दैव्य - ਦੈਵੀ; ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ)।
ਦਰ
ਦਰ, ਦੁਆਰੇ, ਦਰਵਾਜੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਵਾਜ਼ਹ (ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰ
ਦਰ, ਦੁਆਰੇ, ਦਰਵਾਜੇ; ਇੰਦਰੀਆ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਵਾਜ਼ਹ (ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰ
ਦਰ ’ਤੇ, ਦੁਆਰੇ ’ਤੇ, ਦਰਵਾਜੇ ’ਤੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਵਾਜ਼ਹ (ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰਸ
ਦਰਸ਼/ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ, ਦੀਦਾਰ ਦਾ; ਹਾਜ਼ਰ-ਨਾਜ਼ਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰਸ (ਦਰਸ਼ਨ, ਝਲਕ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ (दर्श - ਵੇਖਣਾ; ਦਿਖ/ਰੂਪ)।
ਦਰਸਨ
ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ, ਦੀਦਾਰ ਦੀ; ਹਾਜ਼ਰ-ਨਾਜ਼ਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਰਸਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਸਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ਨ (दर्शन - ਦਰਸ਼ਨ)।
ਦਰਸਨ
ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਦੀਦਾਰ ਲਈ; ਹਾਜ਼ਰ-ਨਾਜ਼ਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਲਈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਪ੍ਰਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਰਸਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਸਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ਨ (दर्शन - ਦਰਸ਼ਨ)।
ਦਰਸਨ
ਦਰਸ਼ਨ, ਭੇਖ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਰਸਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਸਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ਨ (दर्शन - ਦਰਸ਼ਨ)।
ਦਰਸਨਹ
ਦਰਸ਼ਨ, ਦੀਦਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਰਸਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਸਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ਨ (दर्शन - ਦਰਸ਼ਨ)।
ਦਰਸਨਿ
ਦਰਸ਼ਨ ਵਿਚ, ਦੀਦਾਰ ਵਿਚ; ਹਾਜ਼ਰ-ਨਾਜ਼ਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿਚ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਰਸਨ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਰਸਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਸਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ਨ (दर्शन - ਦਰਸ਼ਨ)।
ਦਰਸੁ
ਦਰਸ਼ਨ, ਦੀਦਾਰ; ਹਾਜ਼ਰ-ਨਾਜ਼ਰਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰਸ (ਦਰਸ਼ਨ, ਝਲਕ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਰ੍ਸ਼ (दर्श - ਵੇਖਣਾ; ਦਿਖ/ਰੂਪ)।
ਦਰਗਹ
ਦਰਗਾਹ ਤੋਂ, ਧੁਰ-ਦਰਗਾਹ ਤੋਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਗਾਹ/ਦਰਗਹ (ਕਚਿਹਰੀ, ਮਕਬਰਾ, ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ, ਰੱਬ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ)।
ਦਰਗਹ
ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ, ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ; ਸੰਗਤ ਵਿਚ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਗਾਹ/ਦਰਗਹ (ਕਚਿਹਰੀ, ਮਕਬਰਾ, ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ, ਰੱਬ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ)।
ਦਰਗਹ
ਦਰਗਾਹ ਵਿਚੋਂ (ਬਾਹਰ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਗਾਹ/ਦਰਗਹ (ਕਚਿਹਰੀ, ਮਕਬਰਾ, ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ, ਰੱਬ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ)।
ਦਰਵਾਜੇ
ਦਰਵਾਜੇ, ਬੂਹੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰਵਾਜਾ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਵਾਜ਼ਾ (دروازہ - ਕਿਸੇ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ ਸਰਕਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਗੋਲ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਰੋਕ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਦੁਆਰ; ਕਮਰਾ)।
ਦਰਿ
ਡਿਉੜੀ (ਉਤੇ), ਦਹਲੀਜ (ਉਤੇ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰ (ਦਰਵਾਜਾ); ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ (در - ਵਿਚ, ਅੰਦਰ; ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰਿ
ਦਰ ’ਤੇ, ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰ (ਦਰਵਾਜਾ); ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ (در - ਵਿਚ, ਅੰਦਰ; ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰਿ
ਦਰ ‘ਤੇ, ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ; ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰ (ਦਰਵਾਜਾ); ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ (در - ਵਿਚ, ਅੰਦਰ; ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰਿ
ਦਰ ਉਤੇ, ਦਰ-ਦਰ ‘ਤੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰ (ਦਰਵਾਜਾ); ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ (در - ਵਿਚ, ਅੰਦਰ; ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰਿ
ਦਰ ‘ਤੋਂ, ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੋਂ; ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰ (ਦਰਵਾਜਾ); ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ (در - ਵਿਚ, ਅੰਦਰ; ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰਿ
ਦਰ ਵਿਚ, ਦਰਵਾਜੇ ਵਿਚ; ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦਰ (ਦਰਵਾਜਾ); ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ (در - ਵਿਚ, ਅੰਦਰ; ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰੀਆਉ
ਦਰਿਆ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦਰਿਆਉ/ਦਰਿਆ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਯਾ/ਦਰਯਾਬ (ਸਮੁੰਦਰ)।
ਦਰੀਆਉ
ਦਰਿਆ 'ਤੇ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦਰਿਆਉ/ਦਰਿਆ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਯਾ/ਦਰਯਾਬ (ਸਮੁੰਦਰ)।
ਦਰੀਆਵੈ
ਦਰੀਆ/ਦਰਿਆ ਦੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦਰਿਆਉ/ਦਰਿਆ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਯਾ/ਦਰਯਾਬ (ਸਮੁੰਦਰ)।
ਦਰੁ
ਦਰ ਨੂੰ, ਦਰਵਾਜੇ ਨੂੰ; ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਵਾਜ਼ਹ (ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਰੁ
ਦਰ, ਦਰਵਾਜਾ; ਦਰਬਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਰਵਾਜ਼ਹ (ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦਾਸ
ਦਾਸ (ਦੀ), ਗੁਲਾਮ (ਦੀ); ਸੇਵਕ (ਦੀ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਾਸ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਾਸ (ਸੇਵਕ, ਨੌਕਰ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਸਹ (दास: - ਗੁਲਾਮ, ਸੇਵਕ, ਨੌਕਰ)।
ਦਾਸਾ
ਦਾਸ, ਗੁਲਾਮ, ਸੇਵਕ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਹਮ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਾਸ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਾਸ (ਸੇਵਕ, ਨੌਕਰ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਸਹ (दास: - ਗੁਲਾਮ, ਸੇਵਕ, ਨੌਕਰ)।
ਦਾਸੁ
ਨਾਨਕ ਦਾਸ/ਸੇਵਕ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਾਸ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦਾਸ (ਸੇਵਕ, ਨੌਕਰ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਸਹ (दास: - ਗੁਲਾਮ, ਸੇਵਕ, ਨੌਕਰ)।
ਦਾਜੁ
ਦਾਜ, ਦਹੇਜ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਾਜ; ਨੇਪਾਲੀ - ਦਾਇਜੋ; ਬ੍ਰਜ - ਦਾਇਜ; ਪੁਰਾਤਨ ਅਵਧੀ - ਦਾਯਜ; ਪਾਲੀ - ਦਾਯੱਜ (ਵਿਰਾਸਤ, ਦਾਜ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਯਹ (दाय: - ਤੋਹਫ਼ਾ, ਤੋਹਫ਼ਾ, ਦਾਨ; ਹਿੱਸਾ, ਵਿਰਾਸਤ, ਵਿਰਾਸਤ; ਵਿਆਹ ਦੀ ਫੀਸ)।
ਦਾਜੋ
ਦਾਜ, ਦਹੇਜ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਾਜ; ਨੇਪਾਲੀ - ਦਾਇਜੋ; ਬ੍ਰਜ - ਦਾਇਜ; ਪੁਰਾਤਨ ਅਵਧੀ - ਦਾਯਜ; ਪਾਲੀ - ਦਾਯੱਜ (ਵਿਰਾਸਤ, ਦਾਜ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਯਹ (दाय: - ਤੋਹਫ਼ਾ, ਦਾਨ; ਹਿੱਸਾ, ਵਿਰਾਸਤ; ਵਿਆਹ ਦੀ ਫੀਸ)।
ਦਾਣੇ
ਦਾਣੇ, ਬੀਜ; ਚੋਗੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਾਨਾ (ਅਨਾਜ ਦਾ ਕਿਣਕਾ, ਦਾਣਾ); ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਾਨਹ (ਅਨਾਜ)।
ਦਾਤਾ
ਦਾਤਾ, ਦਾਤਾਰ, (ਦਾਤਾਂ) ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸੋਇ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਰਾਮੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
ਦਾਤਾ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਰਾਮ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
ਦੇਣਹਾਰ ਦਾਤਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸਤਿਗੁਰ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
(ਸ+ਫਲਿਓ/ਫਲਿਆ) ਦਾਤਾ, (ਫਲਦਾਰ ਦਾਤਾਂ) ਦੇਣ ਵਾਲਾ, (ਫਲ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰਥ) ਦਾਤਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਤੂ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਤੂੰ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
ਦੇਣਵਾਲਾ, ਦੇਣਹਾਰ; ਦਾਤਾਰ-ਪ੍ਰਭੂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
ਦਾਤਾ, ਦਾਤਾਰ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਾ
(ਜਗ-ਜੀਵਨ) ਦਾਤਾ, (ਜਗਤ ਦਾ ਜੀਵਨ) ਦਾਤਾ, (ਜਗਤ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ) ਦਾਤਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ/ਦਾਤ੍ਰਿ (दाता/दातृ - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤਿ
ਦਾਤ, ਨਿਆਮਤ; ਬਖਸ਼ਿਸ਼।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਵਯ੍ (दातव्य् - ਦੇਣ ਜੋਗ; ਦਾਨ)।
ਦਾਤਿ
ਦਾਤ, ਨਿਆਮਤ, ਬਖਸ਼ਿਸ਼।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਤਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਵਯ੍ (दातव्य् - ਦੇਣ ਜੋਗ; ਦਾਨ)।
ਦਾਤੇ
ਹੇ ਦਾਤਾ ਜੀ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ-ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ!
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ (दाता - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਤੇ
ਦਾਤੇ ਦਾ, ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਤਾ (दाता - ਦੇਣ ਵਾਲਾ)।
ਦਾਨ
ਦਾਨ (ਕਰ ਕੇ); ਦਾਤ (ਕਰ ਕੇ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਣ; ਪਾਲੀ - ਦਾਨ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਨਮ੍ (दानम् - ਦੇਣਾ, ਉਪਹਾਰ, ਇਨਾਮ)।
ਦਾਨਾ
ਦਾਨਾ, ਸਿਆਣਾ, ਸੂਝਵਾਨ, ਜਾਨਣ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਤੂ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਭੋਜਪੁਰੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਾਨਾ; ਸਿੰਧੀ - ਦਾਨਾ/ਦਾਨਾਉ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਾਨਾ (دانا - ਸਿਆਣਾ, ਬਿਬੇਕੀ, ਵਿਦਵਾਨ)।
ਦਾਨੁ
ਦਾਨ, ਖੈਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਣ; ਪਾਲੀ - ਦਾਨ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਨਮ੍ (दानम् - ਦੇਣਾ; ਉਪਹਾਰ/ਦਾਨ)।
ਦਾਨੁ
ਦਾਨ, ਖੈਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਣ; ਪਾਲੀ - ਦਾਨ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਨਮ੍ (दानम् - ਦੇਣਾ, ਉਪਹਾਰ, ਇਨਾਮ)।
ਦਾਰਾ
ਇਸਤਰੀ, ਪਤਨੀ; ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਰਾ (ਪਤਨੀ, ਇਸਤਰੀ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਰ; ਪਾਲੀ - ਦਾਰਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਰਾਹ (दारा: - ਪਤਨੀ)।
ਦਾਰਾ
ਇਸਤਰੀ ਦੇ, ਪਤਨੀ ਦੇ; ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਦੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਾਰਾ (ਪਤਨੀ, ਇਸਤਰੀ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਰ; ਪਾਲੀ - ਦਾਰਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਾਰਾਹ (दारा: - ਪਤਨੀ)।
ਦਾਵਣਿ
ਦਾਮਨ ਨਾਲ, ਪੱਲੇ ਨਾਲ, ਲੜ ਨਾਲ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦਾਵਣ (ਡੋਰੀ; ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਲੜ, ਪੱਲਾ); ਬ੍ਰਜ - ਦਾਵਨ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦਾਮਨ (دامن - ਪੱਲਾ, ਕੰਨੀ/ਕੋਰ; ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਖੇਤਰ)।
ਦਿਸਈ
ਦਿਸਦਾ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਸਹਿ
ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਿਸਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿੱਸਣੁ (ਦਿਸਣਾ); ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਸਨਿ
ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਿਸਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿੱਸਣੁ (ਦਿਸਣਾ); ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਸਨਿ
ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਿਸਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿੱਸਣੁ (ਦਿਸਣਾ); ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਸਿ
(ਚੌਹਾਂ) ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ, (ਚਾਰਾਂ) ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ; (ਸਾਰੇ/ਹਰ) ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਗੁਜਰਾਤੀ/ਅਵਧੀ - ਦਿਸਿ; ਬ੍ਰਜ - ਦਿਸ (ਦਿਸ਼ਾ, ਬੰਨਾ/ਪਾਸਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸ/ਦਿਸਾ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਸਾ/ਦਿਸਿ (ਦਿਸ਼ਾ, ਤਿਮਾਹੀ); ਪਾਲੀ - ਦਿਸਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਸ਼੍/ਦਿਸ਼ਾ (दिश्/दिशा - ਦਿਸ਼ਾ, ਖੇਤਰ)।
ਦਿਸੈ
ਦਿਸਣਾ ਹੈ, ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਹਾ
(ਚਾਰ) ਦਿਨਾਂ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਹ/ਦਿਹ/ਦੇਂਹ/ਦੇਹੂੰ (ਦਿਨ, ਸੂਰਜ); ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਹੁੰ/ਦੇਹੇਂ (ਸੂਰਜ); ਸਿੰਧੀ - ਡੀਂਹੁ/ਡਿੰਹੁ (ਦਿਨ ਵੇਲੇ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਵਹ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਵਸ/ਦਿਸ; ਪਾਲੀ - ਦਿਵਸ (ਦਿਨ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਵਸ (दिवस - ਸਵਰਗ; ਦਿਨ)।
ਦਿਖਾਇਆ
ਦਿਖਾਇਆ/ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਦਿਖਾ/ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਿਖਾਉਣਾ/ਦਿਖਾਲਣਾ (ਦਿਖਾਉਣਾ); ਬ੍ਰਜ - ਦੀਖਾਨਾ; ਪੁਰਾਤਨ ਅਵਧੀ - ਦਿਖਾਅਇ (ਦੇਖਿਆ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਕ੍ਖਾਵਅਇ (ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਕ੍ਸ਼ਤਿ (दृक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਖਾਲਹਿ
ਦਿਖਾਲਦੇ ਹਨ, ਵਿਖਾਲਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਿਖਾਉਣਾ/ਦਿਖਾਲਣਾ (ਦਿਖਾਉਣਾ); ਬ੍ਰਜ - ਦੀਖਾਨਾ; ਪੁਰਾਤਨ ਅਵਧੀ - ਦਿਖਾਅਇ (ਦੇਖਿਆ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਕ੍ਖਾਵਅਇ (ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਕ੍ਸ਼ਤਿ (दृक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਤਮੁ
(ਮਿਲਾ) ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ (ਮਿਲਾ) ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦਿਤੜਾ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਸਮਰਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦਿਤਾ
ਦਿੱਤਾ, ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਫਲ ਕਿਰਦੰਤ (ਨਾਂਵ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।।
ਦਿਤਾ
ਦਿੱਤਾ, (ਤੋਰ) ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦਿਤਾ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦਿਤਿ
ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਭੂਤ ਕਿਰਦੰਤ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਦਾਤਿ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦਿਤੀਅਨੁ
ਦਿਤੀ+ਆ+ਉਨੁ, ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)+ ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਓਨ੍ਹੀ; ਲਹਿੰਦੀ - ਓਨ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਓਅਣ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਅਮੁਣਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਅਮੁਨਾ (अमुना - ਉਸ ਦੁਆਰਾ)।
ਦਿਨ
(ਚਾਰ) ਦਿਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਨ; ਸਿੰਧੀ - ਦਿਣੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਣ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨ (दिन - ਦਿਨ)।
ਦਿਨੰਤੁ
ਦਿਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦਿਨੰਤ (ਦਿਨ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨਾਂਤ (दिनान्त - ਦਿਨ ਦਾ ਅੰਤ, ਸ਼ਾਮ)।
ਦਿਨਿ
(ਰਾਤ) ਦਿਨ (ਵਿਚ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਨ; ਸਿੰਧੀ - ਦਿਣੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਣ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨ (दिन - ਦਿਨ)।
ਦਿਨੁ
ਦਿਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਨ; ਸਿੰਧੀ - ਦਿਣੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਣ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨ (दिन - ਦਿਨ)।
ਦਿਨੁ
ਰਾਤ ਦਿਨ, ਹਰ ਵੇਲੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਉੜੀਆ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਮੈਥਿਲੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਨਿਸਿ (ਰਾਤ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਣਿਸੀਹ/ਣਿਸਿ; ਪਾਲੀ - ਨਿਸੀਥਾ/ਨਿਸਿ (ਅਧੀ ਰਾਤ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਨਿਸ਼ੀਥਹ/ਨਿਸ਼ਿ (निशीथ:/निशि - ਅਧੀ ਰਾਤ, ਰਾਤ) + ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਨ; ਸਿੰਧੀ - ਦਿਣੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਣ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨ (दिन - ਦਿਨ)।
ਦਿਨੁ
(ਦਿਨੋ) ਦਿਨ; ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ, ਹਰ ਰੋਜ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਨ; ਸਿੰਧੀ - ਦਿਣੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਣ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨ (दिन - ਦਿਨ)।
ਦਿਨੁ
ਦਿਨੋ (ਦਿਨ); ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ, ਹਰ ਰੋਜ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਨ; ਸਿੰਧੀ - ਦਿਣੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਣ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨ (दिन - ਦਿਨ)।
ਦਿਨੁ
ਰਾਤ-ਦਿਨ; ਹਰ ਵੇਲੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਉੜੀਆ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਮੈਥਿਲੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਨਿਸਿ (ਰਾਤ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਣਿਸੀਹ/ਣਿਸਿ; ਪਾਲੀ - ਨਿਸੀਥਾ/ਨਿਸਿ (ਅਧੀ ਰਾਤ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਨਿਸ਼ੀਥਹ/ਨਿਸ਼ਿ (निशीथ:/निशि - ਅਧੀ ਰਾਤ, ਰਾਤ) + ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਨ; ਸਿੰਧੀ - ਦਿਣੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਨੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਣ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਨ (दिन - ਦਿਨ)।
ਦਿਬ
ਦਿੱਬ, ਦੈਵੀ, ਗਿਆਨਯੁਕਤ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦਿਵ/ਦਿਬ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਵ/ਦਿਵੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਵ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਵਯ (दिव्य - ਦੈਵੀ, ਸਵਰਗੀ, ਅਰਸ਼ੀ; ਮਨਮੋਹਕ, ਸੁੰਦਰ)।
ਦਿਵਸ
(ਇਕ) ਦਿਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਵਸ/ਦਿਸ; ਪਾਲੀ - ਦਿਵਸ (ਦਿਨ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਵਸ (दिवस - ਸਵਰਗ; ਦਿਨ)।
ਦਿਵਸ
ਦਿਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਵਸ/ਦਿਸ; ਪਾਲੀ - ਦਿਵਸ (ਦਿਨ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਿਵਸ (दिवस - ਸਵਰਗ; ਦਿਨ)।
ਦਿਵਾਇਆ
ਦਿਵਾਇਆ ਹੈ, ਦਿਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ) ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦਿਵਾਇਆ
ਦਿਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ) ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੀਉ
ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦਿਯੋ; ਬ੍ਰਜ - ਦਿਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਓ
ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦਿਯੋ; ਬ੍ਰਜ - ਦਿਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਅਰਾ
ਦੀਵਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੀਯਰਾ/ਦੀਵਰਾ; ਬੁੰਦੇਲੀ - ਦਿਯਰਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੀਵਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਵਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਪਹ (दीपक - ਦੀਵਾ)।
ਦੀਆ
(ਬੁਝਾ) ਦਿੱਤਾ ਹੈ, (ਸੁਝਾ) ਦਿੱਤਾ ਹੈ, (ਸਮਝਾ) ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਆ
ਦੀਆਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਬੰਧਕ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਆ
(ਭੇਜ) ਦਿੱਤਾ, (ਘੱਲ) ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਆ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਆ
ਦਿੱਤਾ, ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਆ
ਦਿੱਤਾ, ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਫਲ ਕਿਰਦੰਤ (ਨਾਂਵ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਆ
(ਮਿਲਾ) ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਆ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਈ
ਦਿੱਤੀ, ਬਖਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੱਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਸੈ
ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਦਿੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੀਸੈ
ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੀਸੈ
ਦਿਸੇ, ਨਜਰ ਆਵੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਸੈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਸਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ਯਤੇ (दृशयते - ਦਿਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੀਜੈ
ਦਿੱਤਾ ਜਾਏ, ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੀਜੈ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਜਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇੱਜਇ (ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ); ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੀਜੈ
ਦਿਤਾ ਜਾਏ, ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਏ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੀਜੈ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਜਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇੱਜਇ (ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ); ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੀਜੈ
ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੀਜੈ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਜਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇੱਜਇ (ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ); ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੀਤਾ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦਿਤਾ; ਕਸ਼ਮੀਰੀ - ਦਯੁਤ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿਤ/ਦਿਯ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ/ਦਿੱਤ (दत्त/दित्त - ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਨ
ਦੀਨ (ਦਇਆਲ), ਦੀਨਾਂ ਉਤੇ (ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਹਰਿ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੀਨੁ; ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੀਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਣ; ਪਾਲੀ - ਦੀਨ (ਗਰੀਬ, ਦੁਖੀ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਨ (दीन - ਅਲਪ/ਤੁਛ, ਉਦਾਸ)।
ਦੀਨ
ਨਿਤਾਣੇ (ਵਾਂਗ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਨਰ ਦਾ), ਸੰਬੋਧਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੀਨੁ; ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੀਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਣ; ਪਾਲੀ - ਦੀਨ (ਗਰੀਬ, ਦੁਖੀ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਨ (दीन - ਅਲਪ/ਤੁਛ, ਉਦਾਸ)।
ਦੀਨਬੰਧ
ਦੀਨ ਬੰਧੂ/ਦੀਨਾਂ ਦਾ ਬੰਧੂ, ਗ਼ਰੀਬਾਂ/ਨਿਤਾਣਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਹਰਿ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੀਨਬੰਧੁ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਨਬੰਧੁਹ (दीनबन्धु: - ਦੁਖੀਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ; ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਕ ਨਾਂ)।
ਦੀਨਾ
(ਡਾਲ) ਦੇਣਾ ਹੈ, (ਸੁਟ) ਦੇਣਾ ਹੈ, (ਹਵਾਲੇ) ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ - ਦੀਨਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਣਅ/ਦਿੱਣਾ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਨਾ
ਦਿਤਾ, ਦੇ ਦਿਤਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ - ਦੀਨਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਣਅ/ਦਿੱਣਾ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਨਾ
ਦੀਨਾਂ ਦਾ, ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੀਨੁ; ਬ੍ਰਜ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੀਨ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਣ; ਪਾਲੀ - ਦੀਨ (ਗਰੀਬ, ਦੁਖੀ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਨ (दीन - ਅਲਪ/ਤੁਛ, ਉਦਾਸ)।
ਦੀਨੇ
ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ - ਦੀਨਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਣਅ/ਦਿੱਣਾ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਨੋ
ਦੀਨਾ ਹੈ, ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ - ਦੀਨਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿੱਣਅ/ਦਿੱਣਾ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਿੱਣ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੱਤ (दत्त - ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ)।
ਦੀਪ
ਦੀਪ, ਦੀਵੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਪਾਲੀ - ਦੀਪ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਪਹ (दीप: - ਦੀਵਾ)।
ਦੀਬਾਣੁ
ਦੀਵਾਨ, ਦਰਬਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਰਬੀ - ਦੀਬਾਨ (دیوان - ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ)।
ਦੀਰਘ
ਲੰਮੀ, ਡੂੰਘੀ, ਦੂਰ-ਅੰਦੇਸ਼ੀ/ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੀਰਘ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਰ੍ਘ (दीर्घ - ਵਡਾ, ਗਹਿਰਾ)।
ਦੀਰਘ
(ਬਹੁਤ) ਵੱਡਾ, (ਬਹੁਤ) ਲੰਮਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸਿੰਮਲ ਰੁਖੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੀਰਘ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਰ੍ਘ (दीर्घ - ਲੰਬਾ, ਉਚਾ; ਚਿਰਕਾਲੀਨ)।
ਦੀਰਘ
ਵੱਡਾ; ਵਿਕਰਾਲ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਰੋਗੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੀਰਘ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੀਰ੍ਘ (दीर्घ - ਵੱਡਾ, ਗਹਿਰਾ)।
ਦੁਆਦਸਿ
ਦੁਆ+ਦਸਿ, ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦੁਆਰਾ, ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ (ਥਿਤ) ਦੁਆਰਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੁਆਦਸ/ਦੁਆਦਸੀ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ (द्वादशी - ਹਰੇਕ ਚੰਦਰ ਪਖਵਾੜੇ ਦਾ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਦਿਨ; ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ)।
ਦੁਆਦਸੀ
ਦੁਆ+ਦਸੀ, ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦੁਆਰਾ, ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ (ਥਿਤ) ਦੁਆਰਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੁਆਦਸ/ਦੁਆਦਸੀ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ (द्वादशी - ਹਰੇਕ ਚੰਦਰ ਪਖਵਾੜੇ ਦਾ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਦਿਨ; ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ)।
ਦੁਆਰਿ
ਦੁਆਰ 'ਤੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ, ਦਰ 'ਤੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਆਰ; ਪਾਲੀ - ਦਵਾਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਾਰ (द्वार - ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦੁਆਰੁ
ਦੁਆਰਾ, ਦਰਵਾਜਾ; ਦਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਆਰ; ਪਾਲੀ - ਦਵਾਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਾਰ (द्वार - ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦੁਆਰੇ
ਦੁਆਰੇ, ਦਰਵਾਜੇ; ਕਰਮ-ਇੰਦਰੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਆਰ; ਪਾਲੀ - ਦਵਾਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਾਰ (द्वार - ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦੁਆਰੈ
ਦੁਆਰੇ/ਦੁਆਰ ਤੋਂ, ਦਰ ਤੋਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਆਰ; ਪਾਲੀ - ਦਵਾਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਾਰ (द्वार - ਦਰਵਾਜਾ)।
ਦੁਇ
ਦੋਵੇਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸਰਮੁ ਅਤੇ ਧਰਮੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੁਇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਇ/ਦੁਈ (ਦੋਵੇਂ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੋ/ਬੇ/ਦੁਵੇ; ਪਾਲੀ - ਦ੍ਵੀ/ਦੁਵੀ/ਦੁਵਿ/ਦੁਵੇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਵ/ਦ੍ਵ (दव/द्व - ਦੋ)।
ਦੁਇ
ਦੋ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਧੋਤੀ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੁਇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਇ/ਦੁਈ (ਦੋਵੇਂ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੋ/ਬੇ/ਦੁਵੇ; ਪਾਲੀ - ਦ੍ਵੀ/ਦੁਵੀ/ਦੁਵਿ/ਦੁਵੇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਵ/ਦ੍ਵ (दव/द्व - ਦੋ)।
ਦੁਇ
ਦੋਵੇਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਲਬੁ ਅਤੇ ਪਾਪੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੁਇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਇ/ਦੁਈ (ਦੋਵੇਂ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੋ/ਬੇ/ਦੁਵੇ; ਪਾਲੀ - ਦ੍ਵੀ/ਦੁਵੀ/ਦੁਵਿ/ਦੁਵੇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਵ/ਦ੍ਵ (दव/द्व - ਦੋ)।
ਦੁਹੁ
ਦਵੈਤਾ-ਭਾਵ, ਦੂਜਾ-ਭਾਵ, ਦਵੈਤ/ਦੁਬਿਧਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੁਇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਇ/ਦੁਈ (ਦੋਵੇਂ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੋ/ਬੇ/ਦੁਵੇ; ਪਾਲੀ - ਦ੍ਵੀ/ਦੁਵੀ/ਦੁਵਿ/ਦੁਵੇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਵ/ਦ੍ਵ (दव/द्व - ਦੋ)।
ਦੁਹੇਲੀ
ਬਹੁਤ ਅਉਖੀ (ਹੁੰਦੀ) ਹੈ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ (ਹੁੰਦੀ) ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਜੀਵ-ਇਸਤਰੀ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦੁਹੇਲਾ/ਦੁਹੇਲੀ; ਸਿੰਧੀ - ਡੁਹਿਲੋ (ਔਖਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹ (ਦਰਦ/ਪੀੜਾ), ਦੁਹਲ (ਉਦਾਸ/ਦੁਖੀ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖ
ਦੁਖ (ਹਰਣ ਵਾਲਾ), ਦੁਖ (ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਰਤਰੀ ਵਾਚ ਕਿਰਦੰਤ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਸੁਆਮੀ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖ
ਦੁਖ (ਭੰਜਨ), ਦੁਖ (ਹਰਣ ਵਾਲਾ), ਦੁਖ (ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖ
ਦੁਖ, ਕਸ਼ਟ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖ
ਦੁਖ (ਵਿਚ), ਕਸ਼ਟ (ਵਿਚ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖ
ਦੁਖਾਂ (ਦਾ), ਕਸ਼ਟਾਂ (ਦਾ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖ
ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ, ਕਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖਾ
ਦੁਖਾਂ ਲਈ, ਕਸ਼ਟਾਂ ਲਈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਪ੍ਰਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁੱਖ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਦੁਖ)।
ਦੁਖੁ
ਦੁਖ (ਕਾਰਣ), ਕਸ਼ਟ (ਕਾਰਣ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖੁ
ਦੁਖ, ਕਸ਼ਟ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु :ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖੁ
ਦੁਖ ਤੋਂ, ਕਸ਼ਟ ਤੋਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु :ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖੁ
ਦੁਖ (ਰੂਪੀ), ਕਸ਼ਟ (ਰੂਪੀ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु :ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖੁ
ਦੁਖ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖੁ
ਦੁਖ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਖੋ
ਦੁਖ, ਕਸ਼ਟ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਲ, ਪੀੜ)।
ਦੁਤਰ
ਦੁਸ਼ਤਰ ਤੋਂ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਤਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ/ਬਿਖਮ (ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ) ਤੋਂ; ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ), ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੁਤਰ/ਦੂਤਰ (ਕਠਨ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਤਰ/ਦੁੱਤਰੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁੱਤਰ; ਪਾਲੀ - ਦੁੱਤਰ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਕਠਨ ਹੋਵੇ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਸਤਰ/ਦੁਸ਼੍ਟਤਰ (दुस्तर/दुष्टतर - ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ ਕਠਨ ਹੋਵੇ)।
ਦੁਤੀਆ
ਦੁਤੀਆ, ਦੂਜਾ; ਪਰਾਇਆ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਭਾਉ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੁਤੀਆ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਤੀਯਾ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ (द्वितीया - ਹਰ ਚੰਦਰ ਪੰਦਰਵਾੜੇ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦਿਨ; ਦੂਜਾ)।
ਦੁਧ
ਦੁਧ ਨਾਲ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੁਧੁ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁੱਧ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਦ੍ਧੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਦਧ੍; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਗ੍ਧ (दुग्ध - ਦੁਧ)।
ਦੁਨੀਆ
ਦੁਨੀਆ ਦੇ, ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ ਦੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਰਬੀ - ਦੁਨਯਾ (ਸੰਸਾਰ)।
ਦੁਨੀਆ
ਦੁਨੀਆ (ਵਿਚ), ਸੰਸਾਰ (ਵਿਚ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਰਬੀ - ਦੁਨਯਾ (ਸੰਸਾਰ)।
ਦੁਬਿਧਾ
ਦੁਵਿਧਾ/ਦੁਬਿਧਾ, ਦੁਚਿਤੀ, ਦਵੈਤ-ਭਾਵ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੁਵਿਧਾ (ਉਲਝਣ, ਦੁਬਿਧਾ; ਦੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ); ਬ੍ਰਜ - ਦੁਬਿਧਾ/ਦੁਵਿਧਾ (ਸ਼ੰਕਾ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋਣ ਦਾ ਭਾਵ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਿਧਾ (द्विधा - ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ ਹੋਣ ਦਾ ਭਾਵ)।
ਦੁਯੀ
ਦੂਜੀ, ਹੋਰ; ਫਿਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਕੁਦਰਤਿ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੁਯੀ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਈ/ਦੂਈ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਵੇ/ਦੂਇ; ਪਾਲੀ - ਦੁਵਿ/ਦੁਵੇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਿ/ਦਵ (द्वि/दव - ਦੋ)।
ਦੁਯੈ
ਦੂਜੇ, ਹੋਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਭਾਇ ਦਾ), ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਈ/ਦੁਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਈਅ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੁਰਮਤਿ
ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੋਟੀ ਮਤਿ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਰਤਰੀ ਵਾਚ ਕਿਰਦੰਤ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਨਾਮੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੁਰ੍ਮਤਿ; ਬ੍ਰਜ - ਦੁਰਮਤਿ (ਮੂਰਖਤਾ, ਗਲਤ ਸੋਚ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਰਮਤਿ (दुरमति - ਮਨ ਦਾ ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਅ, ਈਰਖਾ, ਨਫਰਤ) + ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ - ਹਰਨਾ (ਲੈਣਾ, ਜਬਤ ਕਰਨਾ, ਲੁਟਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਹਰਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਹਰਅਇ; ਪਾਲੀ - ਹਰਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਹਰਤਿ (हरति - ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਰਿਗਵੇਦ - ਖੋਹ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੁਰਮਤਿ
ਖੋਟੀ ਮਤਿ (ਤੋਂ/ਵਲੋਂ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੁਰ੍ਮਤਿ; ਬ੍ਰਜ - ਦੁਰਮਤਿ (ਮੂਰਖਤਾ, ਝੂਠੀ ਸੋਚ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਰਮਤਿ (दुरमति - ਮਨ ਦਾ ਬੁਰਾ ਸੁਭਾਅ, ਈਰਖਾ, ਨਫ਼ਰਤ)।
ਦੁਰਮਤਿ
ਦੁਰ-ਮਤਿ, ਖੋਟੀ ਮਤਿ, ਭੈੜੀ ਮਤਿ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੁਰ੍ਮਤਿ; ਬ੍ਰਜ - ਦੁਰਮਤਿ (ਮੂਰਖਤਾ, ਝੂਠੀ ਸੋਚ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਰਮਤਿ (दुरमति - ਮਨ ਦਾ ਬੁਰਾ ਸੁਭਾਅ, ਈਰਖਾ, ਨਫ਼ਰਤ)।
ਦੁਰਮਤਿ
ਦੁਰ-ਮਤਿ ਦਾ, ਖੋਟੀ ਮਤਿ ਦਾ, ਭੈੜੀ ਮਤਿ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਸਿੰਧੀ - ਦੁਰ੍ਮਤਿ; ਬ੍ਰਜ - ਦੁਰਮਤਿ (ਮੂਰਖਤਾ, ਝੂਠੀ ਸੋਚ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਰਮਤਿ (दुरमति - ਮਨ ਦਾ ਬੁਰਾ ਸੁਭਾਅ, ਈਰਖਾ, ਨਫ਼ਰਤ)।
ਦੁਰਲਭ
ਦੁਰਲਭ, ਕਠਨਾਈ ਨਾਲ ਲਭਣ/ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦੇਹ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦੁਰਲਭ; ਬ੍ਰਜ - ਦਰਲਭ/ਦੁਰ੍ਲਭ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਰ੍ਲਭ (दुर्लभ - ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ/ਦੁਰਲਭ)।
ਦੁਰਲਭ
ਦੁਰਲਭ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਲਭਣ/ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਦੇਹ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦੁਰਲਭ; ਬ੍ਰਜ - ਦਰਲਭ/ਦੁਰ੍ਲਭ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਰ੍ਲਭ (दुर्लभ - ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ/ਦੁਰਲਭ)।
ਦੂਸਰ
ਦੂਜਾ, ਹੋਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਕੋਇ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਅਵਧੀ - ਦੂਸਰ; ਬ੍ਰਜ - ਦੂਸਰਾ/ਦੂਸਰੋ/ਦੂਸਰ; ਕੁਮਾਉਂਨੀ - ਦੂਸਰੋ (ਦੂਜਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਿਹਸਰ* (द्विहसर* - ਦੋਗੁਣਾ)।
ਦੂਖ
ਦੁਖ, ਕਸ਼ਟ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਮਾਰਵਾੜੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦੂਖ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੁਖ; ਸਿੰਧੀ - ਦੁਖੁ (ਦੁਖ, ਪੀੜ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁਖ/ਦੁਖੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੁਕ੍ਖ (ਦੁਖ/ਕਸ਼ਟ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਹਖ (दु:ख - ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਪੀੜ)।
ਦੂਜੜੀ
ਦੂਜੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਲਾਵ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦੂਜੋੜੀ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਈ (ਦੂਜੀ); ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿੱਯਤਾ (ਮਿੱਤਰਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ/ਦੂਜੀ)।
ਦੂਜਾ
ਦੂਜਾ, ਹੋਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਕੋ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜਾ
ਦੂਜਾ, ਹੋਰ; ਦਵੈਤ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਭਾਉ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜਾ
ਦੂਜਾ (ਭਾਉ), ਦਵੈਤ (ਭਾਵ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਭਾਉ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜਾ
ਹੋਰ (ਦੂਜਾ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜਾ
ਦੂਜਾ, ਹੋਰ, ਦਵੈਤ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜੀ
ਦੂਜੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਕਾਰ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜੀ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਈ (ਦੂਜੀ); ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿੱਯਤਾ (ਮਿੱਤਰਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ/ਦੂਜੀ)।
ਦੂਜੀ
ਦੂਜੀ, ਹੋਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਜਾਇ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜੀ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਈ (ਦੂਜੀ); ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿੱਯਤਾ (ਮਿੱਤਰਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ/ਦੂਜੀ)।
ਦੂਜੀ
ਦੂਜੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਵਸਤੂ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜੀ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਈ (ਦੂਜੀ); ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿੱਯਤਾ (ਮਿੱਤਰਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ/ਦੂਜੀ)।
ਦੂਜੈ
ਦੂਜੇ/ਦੂਸਰੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਪਹਰੈ ਦਾ), ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜੈ
ਦੂਜੇ, ਦਵੈਤ, ਹੋਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਭਾਇ ਦਾ), ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜੈ
ਦੂਜੇ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੜਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜੈ
ਦੂਜੇ ਵਿਚ/ਨਾਲ, ਹੋਰ ਵਿਚ/ਨਾਲ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੜਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਜੈ
ਦੂਜੇ ਵਿਚ, ਦ੍ਵੈਤ (ਭਾਉ/ਭਾਵ) ਵਿਚ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਵਧੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਜਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੁੱਜਅ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਇੱਜ/ਦੁਈ; ਪਾਲੀ - ਦੁਤਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਤੀਯ (दुतीय - ਦੂਜਾ)।
ਦੂਣਾ
ਦੋ-ਗੁਣਾ, ਦੁੱਗਣਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਵਜਹੁ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੂਣਾ; ਸਿੰਧੀ - ਦੌਉਣੋ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੂਣ/ਦੂਣੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਣ (ਦੁੱਗਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਗੁਣ/ਦਵਿਗੁਣ (दुगुण/द्विगुण - ਦੁੱਗਣਾ, ਦੋਹਰਾ)।
ਦੂਣਾ
ਦੁਗਣਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੌਊਣਾ/ਦੂਣਾ; ਸਿੰਧੀ - ਦੌਉਣੋ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੂਣ/ਦੂਣੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਣ (ਦੁਗਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਗੁਣ/ਦਵਿਗੁਣ (दुगुण/द्विगुण - ਦੁਗਣਾ, ਦੋਹਰਾ)।
ਦੂਣੀ
ਦੁਗੁਣੀ, ਦੋ ਗੁਣੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਕਰਾਮਾਤਿ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਦੌਊਣਾ/ਦੂਣਾ; ਸਿੰਧੀ - ਦੌਉਣੋ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੂਣ/ਦੂਣੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਣ (ਦੁਗਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਗੁਣ/ਦਵਿਗੁਣ (दुगुण/द्विगुण - ਦੁਗਣਾ, ਦੋਹਰਾ)।
ਦੂਤ
ਦੂਤ, ਕਾਮਾਦਿਕ ਦੂਤ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਗੜ੍ਹਵਾਲੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦੁਤ; ਸਿੰਧੀ - ਦੂਤੁ; ਬ੍ਰਜ - ਦੂਤ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਤਹ (दूत: - ਹਰਕਾਰਾ, ਏਲਚੀ, ਰਾਜਦੂਤ)।
ਦੂਤ
ਦੂਤ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਗੜ੍ਹਵਾਲੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦੁਤ; ਸਿੰਧੀ - ਦੂਤੁ; ਬ੍ਰਜ - ਦੂਤ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਤਹ (दूत: - ਹਰਕਾਰਾ, ਏਲਚੀ, ਰਾਜਦੂਤ)।
ਦੂਤਾ
ਦੂਤਾਂ (ਨੂੰ); ਬਾਬਰ ਰੂਪੀ ਜਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ (ਨੂੰ), ਬਾਬਰ ਜਮ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਰੂਪੀ ਦੂਤਾਂ (ਨੂੰ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਪਾਲੀ - ਦੂਤ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਤਹ/ਦੂਤਕ (दूत:/दूतक - ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ/ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ)।
ਦੂਰਿ
ਦੂਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਸਿੰਧੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੂਰਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ੍ (दूर् - ਦੂਰ)।
ਦੂਰਿ
ਦੂਰ (ਕਰ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਸਿੰਧੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੂਰਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ੍ (दूर् - ਦੂਰ)।
ਦੂਰੀ
ਦੂਰ, ਪਰੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਸਿੰਧੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੂਰਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ੍ (दूर् - ਦੂਰ; ਦੂਰੀ)।
ਦੂਰੁ
ਦੂਰ ਵਾਲਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਸਿੰਧੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੂਰਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੂਰ੍ (दूर् - ਦੂਰ; ਦੂਰੀ)।
ਦੂਲਹੁ
ਦੁਲਹਾ, ਲਾੜਾ, ਵਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਨੇਪਾਲੀ - ਦੁਲਹਿ (ਲਾੜੀ); ਬ੍ਰਜ - ਦੂਲਹ; ਸਿੰਧੀ - ਦੂਲਹੁ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਲਹ (ਲਾੜਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੁਰ੍ਲਭ (दुर्लभ - ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ/ਦੁਰਲਭ)।
ਦੇ
ਦੈਵੀ, ਰੱਬੀ, ਰੂਹਾਨੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਗੁਨਾ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ - ਦੇ (ਦੇਵ/ਦੇਵੀ ਦਾ ਸੰਖਿਪਤ, ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਾਂਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਦੇਵ/ਦੇਵੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੂਚਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਿਛੇਤਰ); ਬ੍ਰਜ - ਦੇਈ/ਦੇ (ਦੈਵੀ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵ (देव - ਸਵਰਗੀ, ਦੈਵੀ; ਦੇਵਤਾ, ਭਗਵਾਨ)।
ਦੇ
(ਅਗੋਂ) ਦੇ, (ਪਹਿਲਾਂ) ਹੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦਾ/ਦੀ/ਦੇ; ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ - ਕਾ/ਕੀ/ਕੇ (ਦਾ/ਦੀ/ਦੇ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਕੇਰ (ਦਾ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਕਾਰਿਤੋ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਕ੍ਰਿਤਹ (कृत:- ਕਰਨਾ)।
ਦੇ
ਦੇਇ, ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਖਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦੇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਇ (ਦੇ ਕੇ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ; ਪਾਲੀ - ਦਦਾਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
(ਪੋਚਾ) ਦੇ ਕੇ, (ਪੋਚਾ) ਫੇਰ ਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ)।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
ਦੇ
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਬੰਧਕ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ - ਕਾ/ਕੀ/ਕੇ (ਦਾ/ਦੀ/ਦੇ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਕੇਰ (ਦਾ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਕਾਰਿਤੋ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਕ੍ਰਿਤਹ (कृत: - ਕਰਨਾ)।
ਦੇ
ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
(ਛੱਡ) ਦੇ, (ਤਿਆਗ) ਦੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
(ਨਜ਼ਰ) ਦੇ ਕੇ, (ਨਜ਼ਰ) ਮਾਰ ਕੇ, (ਨਜ਼ਰ) ਕਰ ਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ )।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਪੜਾ, ਅਪੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ/ਅਪੜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
ਦੇ (ਰਿਹਾ ਹੈ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।ਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ)।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
ਦੇ (ਦੇ) ਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ)।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦੇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਇ (ਦੇ ਕੇ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ; ਪਾਲੀ - ਦਦਾਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
ਦੇ-ਦੇ ਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ)।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਇ (ਦੇ ਕੇ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇ
(ਦੇ) ਦੇ ਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ)।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦੇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਇ (ਦੇ ਕੇ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ; ਪਾਲੀ - ਦਦਾਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਉ
ਦੇਵ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸੋਈ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਉ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵ (ਰੱਬ, ਮੀਂਹ ਦਾ ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵ (देव - ਦੈਵੀ, ਆਕਾਸ਼ੀ, ਪਰਮ, ਦੇਵ ਪੁਰਖ, ਦੇਵਤਾ)।
ਦੇਂਉ
(ਵਾਰ) ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, (ਕੁਰਬਾਨ) ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਊ
ਦੇਊਂ, ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਇ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਇ
(ਸਵਾਰ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ, (ਸਫਲ) ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਇ
(ਬੁਝਾ) ਦੇਵੇ, (ਜਣਾ) ਦੇਵੇ, (ਸੋਝੀ) ਦੇਵੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਇ
(ਜਦੋਂ) ਦੇਵੇ; (ਜਦੋਂ) ਪਾਵੇ/ਬੀਜੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਇ
ਦੇਵੇ, ਦੇ ਦੇਵੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਈ
ਦੇਵਈ, ਦਿੰਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਈ
(ਬੰਨ੍ਹਣ) ਦੇਵਈ, (ਬੰਨ੍ਹਣ) ਦਿੰਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਸਨਿ
ਦੇਣਗੀਆਂ; ਦਿਖਾਉਣਗੀਆਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ/ਦੇਵਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ; ਸਿੰਧੀ - ਡਿਅਣੁ (ਦੇਣਾ, ਲੈਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇ/ਦੇਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਏਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹ/ਦੇਹੀ ਵਰਗਾ, ਸਰੀਰ ਵਰਗਾ; ਜਨਮ ਵਰਗਾ, ਜੀਵਨ ਵਰਗਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਪਦ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹ/ਦੇਹੀ/ਕਾਇਆਂ (ਦਾ), ਸਰੀਰ (ਦਾ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹੀ, ਕਾਇਆਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਈਏ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹ (ਰੂਪੀ), ਦੇਹੀ (ਰੂਪੀ), ਕਾਇਆ (ਰੂਪੀ), ਸਰੀਰ (ਰੂਪੀ), ਮਨੁਖਾ ਦੇਹੀ (ਰੂਪੀ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹ, ਸਰੀਰ; ਜਨਮ, ਜੀਵਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹ ਉੱਪਰ, ਦੇਹੀ ਉੱਪਰ, ਕਾਇਆ ਉੱਪਰ, ਸਰੀਰ ਉੱਪਰ, ਮਨੁਖਾ ਦੇਹੀ ਉੱਪਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹ, ਦੇਹੀ, ਕਾਇਆ, ਸਰੀਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹ, ਦੇਹੀ, ਕਾਇਆ, ਸਰੀਰ; ਜਨਮ, ਜੀਵਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹ
ਦੇਹੀ (ਤੋਂ/ ਵਿਚੋਂ), ਸਰੀਰ (ਤੋਂ/ ਵਿਚੋਂ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਪਾਦਾਨ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਅਵਧੀ/ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ - ਦੇਹ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹ/ਸਰੀਰ)।
ਦੇਹਿ
ਦੇਵੇਂ, ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਹਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ/ਦੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹਿ
ਦੇ/ਦਿਓ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਹਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ/ਦੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹਿ
(ਜੇ) ਆਉਣ ਦੇਵੇਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਕਤ ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਲਹਿੰਦੀ - ਆਵੁਣ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਆਵਣ (ਆਉਣਾ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਆਵੇਇ/ਆਵਇ; ਪਾਲੀ - ਆਪੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਆਪਯਤਿ (आपयति - ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ)+ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਹਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ/ਦੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹਿ
ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਹਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ/ਦੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹਿ
ਦੇਹਿੰ, ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਹਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ/ਦੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹਿ
(ਮਿਲਾ) ਦੇਵੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਹਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ/ਦੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ) + ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਮਿਲਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਮਿਲਣ (ਮਿਲਣਾ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣਾ); ਸਿੰਧੀ - ਮਿਲਣੁ (ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣਾ, ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਮਿਲਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਮਿਲਤਿ (मिलति - ਮਿਲਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹਿ
(ਡਾਲ) ਦੇ, (ਗੇਰ) ਦੇ, (ਸੁੱਟ) ਦੇ; (ਛੱਡ) ਦੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਹਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ/ਦੇਤਿ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹੀ
ਦੇਹ (ਦੇ), ਦੇਹੀ (ਦੇ), ਕਾਇਆ (ਦੇ), ਸਰੀਰ (ਦੇ), ਮਨੁਖਾ ਦੇਹੀ (ਦੇ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਹੀ/ਦੇਹ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹੀ, ਸਰੀਰ, ਕਾਇਆਂ)।
ਦੇਹੀ
ਦੇਹ (ਵਿਚਲੀ), ਦੇਹੀ (ਵਿਚਲੀ), ਕਾਇਆ (ਵਿਚਲੀ), ਸਰੀਰ (ਵਿਚਲੀ), ਮਨੁਖਾ ਦੇਹੀ (ਵਿਚਲੀ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਹੀ/ਦੇਹ; ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ/ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਹ (देह - ਦੇਹੀ, ਸਰੀਰ, ਕਾਇਆਂ)।
ਦੇਹੁ
ਦੇਹੋ, ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ, ਬਖਸ਼ੋ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹੁ
ਦਿਓ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਹੁਰੀ
ਦੇਹੀ, ਦੇਹ, ਕਾਇਆ, ਸਰੀਰ, ਮਨੁਖਾ ਦੇਹੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਅਸਾਮੀ - ਦੇਹੁਰੀ (ਮੰਦਰ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ); ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਹੁਰਾ (ਸਮਾਧਨੁਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਾਰਕ, ਮੰਦਰ); ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਹਰੀ (ਹਿੰਦੂ ਸਾਧੂ ਦੀ ਸਮਾਧ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਹਰ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਘਰ* (देवघर* - ਮੰਦਰ)।
ਦੇਖਹਿ
ਦੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਖ/ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣ/ਦੇਖਣੇ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਹੁ
ਦੇਖੋ/ਵੇਖੋ, ਦੇਖ/ਵੇਖ ਲਵੋ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਾ
ਦੇਖਾਂ/ਵੇਖਾਂ, ਦੇਖ/ਵੇੇਖ ਸਕਾਂ; ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ, ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਾ
ਦੇਖਦਾ/ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ, ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਾਇ
ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਿ
ਦੇਖ ਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖੈ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਖਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕਖਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਕਸ਼ਤਿ/ਦੇਕਸ਼ਤਿ (दृक्षति/देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਿਓ
ਦੇਖਿਆ, ਵੇਖਿਆ, ਡਿਠਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਿਓ
ਦੇਖ/ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣ/ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖਿਆ
ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖੈ
ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਨਿਗਾਹਬਾਨੀ/ਸਾਰ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖੈ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਖਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕਖਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਕਸ਼ਤਿ/ਦੇਕਸ਼ਤਿ (दृक्षति/देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖੈ
ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖੈ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਖਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕਖਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਕਸ਼ਤਿ/ਦੇਕਸ਼ਤਿ (दृक्षति/देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਖੈ
ਦੇਖਦਾ/ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖੈ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਖਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕਖਿਯ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਕਸ਼ਤਿ/ਦੇਕਸ਼ਤਿ (दृक्षति/देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)
ਦੇਖੋ
ਦੇਖ/ਵੇਖ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਖਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਡੇਖਣੁ; ਸਿੰਧੀ - ਡੇਖਣੁ; ਦਰਦ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ - ਦੇਕ (ਦੇਖਣਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਕ੍ਸ਼ਤਿ (देक्षति - ਦੇਖਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਣਾ
ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਸੰਭਾਵ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਣਾ
(ਲੇਖਾ) ਦੇਣਾ, (ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ) ਦੇਣਾ, (ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ) ਦੇਣਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਤ
(ਨਿਕਾਲ) ਦਿੰਦੇ ਹਨ, (ਕਢ) ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਤ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਤ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਤ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਤੁ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਤ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਨਿ
ਦੇਣਗੀਆਂ; ਦਿਖਾਉਣਗੀਆਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ) ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਨੀ
ਦੇਵਨੀ, ਦੇਣਗੇ; ਦੱਸਣਗੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ) ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਵ
(ਆਤਮ) ਦੇਵ (ਦੀ), (ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰਮੇ) ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੀ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵ
(ਗੁਰ) ਦੇਵ ਜੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼/ਗਿਆਨ ਸਰੂਪ (ਗੁਰੂ) ਜੀ; ਪ੍ਰਕਾਸ਼/ਗਿਆਨ ਸਰੂਪ (ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵ
ਦੇਵ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ/ਸਰੋਤ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸੋਈ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵ
ਦੇਵ ਦਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ/ਸਰੋਤ ਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵ
ਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪਾਂ/ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਹਿ
ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਏ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਵਹਿ
ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਏ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉਇ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦਇਈ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦੇਂਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਵਹੋ
ਦੇਵੋ/ਦਿਓ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ ਕਾਲ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਵਣਹਾਰੁ
ਦੇਵਣ/ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ, ਦਾਤਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਰਤਰੀ ਵਾਚ ਕਿਰਦੰਤ (ਨਾਂਵ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਵਣਹਾਰੋ
ਦੇਵਣਹਾਰ, ਦੇਵਣ/ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ, ਦਾਤਾਰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਤੂ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਮਧਮ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਵਤਾ
ਦੇਵਤਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਧਰਮਰਾਇ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ/ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ)।
ਦੇਵਤਿਆ
ਦੇਵਤਿਆਂ (ਸਮੇਤ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਾ
ਦੇਵਾ-ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਾ
ਦੇਵਾਂ (ਵਿਚ), ਦੇਵਤਿਆਂ (ਵਿਚ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਾ
ਦੇਵ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਰੋਤ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵਤਾ (ਦੇਵ, ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਾ
ਦੇਵ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਰੋਤ/ਰੂਪ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਾ
ਦੇਵ ਦੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਰੋਤ/ਰੂਪ ਦੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਾ
ਦੇਵ/ਦੇਵਤਾ, ਇਸ਼ਟ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੇਵਾ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੇਉ/ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ); ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਅ/ਦੇਵ; ਪਾਲੀ - ਦੇਵ (ਦੇਵਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵਤਾ (देवता - ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟਾ, ਦੇਵ ਮੂਰਤੀ, ਦੇਵੱਤਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ)।
ਦੇਵਾਨੇ
ਦਿਵਾਨੇ, ਕਮਲੇ, ਪਾਗਲ, ਝੱਲੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਕਾਲੁ ਅਤੇ ਬਿਕਾਲੁ ਦਾ), ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੀਵਾਨਾ/ਦਿਵਾਨਾ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦੀਵਾਨਾ (دِیوانا - ਸ਼ੁਦਾਈ, ਪਾਗਲ, ਝੱਲਾ/ਕਮਲਾ, ਦੀਵਾਨਾ/ਪ੍ਰੇਮੀ)।
ਦੇਵੀ
ਦੇਵੀ; ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਵੀ (देवी - ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਇਸਤਰੀ)।
ਦੇਵੈ
(ਵੰਡ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਸੰਜੁਗਤ ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੇਵੈ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੈ
ਦੇ ਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ)।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੈ
ਦੇ ਕੇ, ਰਖ ਕੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਪੂਰਬ ਪੂਰਣ ਕਿਰਦੰਤ (ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ)।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੇਣਾ; ਲਹਿੰਦੀ - ਦੇਵਣ (ਦੇਣਾ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼/ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੇਇ/ਦਾਇ; ਪਾਲੀ/ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਦਾਤਿ (ददाति - ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
ਦੋਊ
ਦੋਵੇਂ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਉਸਤਤਿ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੋ/ਦੋਇ/ਦੋਵੈ; ਅਵਧੀ - ਦੁਇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿ/ਬਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੋ/ਬੇ/ਦੁਵੇ; ਪਾਲੀ - ਦੁਵੇ/ਦੁਵਿ/ਦੁਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਵ (दव - ਦੋ)।
ਦੋਊ
ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ/ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਉਸਤਤਿ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੋ/ਦੋਇ/ਦੋਵੈ; ਅਵਧੀ - ਦੁਇ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦਿ/ਬਿ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੋ/ਬੇ/ਦੁਵੇ; ਪਾਲੀ - ਦੁਵੇ/ਦੁਵਿ/ਦੁਇ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦਵ (दव - ਦੋ)।
ਦੋਹਰਾ
ਦੋਹਾ, ਕਾਵਿ ਦਾ ਇਕ ਰੂਪ, ਚਾਰ ਚਰਣ ਅਤੇ ਦੋ ਤੁਕਾਂ ਵਾਲਾ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੰਦ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੋਹਾ/ਦੋਹਰਾ (ਚਾਰ ਚਰਨ ਅਤੇ ਦੋ ਤੁਕਾਂ ਵਾਲਾ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੰਦ); ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੋਹਡਅ/ਦੋਹੰਡਿਯ/ਦੋਹੜਾ/ਦੋਹਾ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ - ਦੋਹਡਅ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਿਖਣਡਿਤ (द्विखण्डित - ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਭਾਗ ਹੋਣ)।
ਦੋਹੀ
ਦੁਹਾਈ, ਧੁੰਮ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ; ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦੋਹਾਈ/ਦੁਹਾਈ (ਐਲਾਨ; ਸੌਂਹ/ਕਸਮ; ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਾ ਡੰਕਾ; ਜੈ ਜੈਕਾਰ); ਭੋਜਪੁਰੀ/ਲਹਿੰਦੀ/ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੋਹਾਈ (ਆਪਣੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਚੀ ਉਚੀ ਬੋਲ ਕੇ ਬੁਲਾਉਣਾ; ਫਰਿਆਦ, ਪੁਕਾਰ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵਿ + ਆਹ੍ਵਾ (द्वि - ਦੋ + आह्वा - ਪੁਕਾਰਨਾ/ਬੁਲਾਉਣਾ)।
ਦੋਖ
ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ; ਔਗੁਣਾਂ ਦਾ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬਘੇਲੀ/ਭੋਜਪੁਰੀ/ਅਵਧੀ/ਰਾਜਸਥਾਨੀ/ਬ੍ਰਜ - ਦੋਖ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦੋਸ਼ਹ (दोष: - ਗਲਤੀ)।
ਦੋਜਕਿ
ਦੋਜਖ ਵਿਚ, ਨਰਕ ਵਿਚ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਨਾਂਵ, ਅਧਿਕਰਣ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੋਜਕ; ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦੋਜ਼ਖ਼; ਪੁਰਾਤਨ ਫ਼ਾਰਸੀ - ਦੋਜ਼ਹਖ਼ (ਨਰਕ)।
ਦੋਨੋ
ਦੋਨਾਂ/ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਸੁਖੁ ਅਤੇ ਦੁਖੁ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੋਨੋ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੋੱਣਿ (ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵੌ (द्वौ - ਦੋ)।
ਦੋਨੋ
ਦੋਨਾਂ (ਨੂੰ), ਦੋਵਾਂ (ਨੂੰ)।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਮਾਨ ਅਤੇ ਮੋਹ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਬ੍ਰਜ - ਦੋਨੋ; ਅਪਭ੍ਰੰਸ਼ - ਦੋੱਣਿ (ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਵੌ (द्वौ - ਦੋ)।
ਦੋੁਆਲੈ
ਦੁਆਲੇ, ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (ਰੁਦਨੁ ਦਾ), ਕਰਮ ਕਾਰਕ; ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦੁਆਲਾ (ਘੇਰਾ, ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰਾ)।
ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ
ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਾਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਪੱਕ ਕਰਾਇਆ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਕਰਾਇਆ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਿ/ਦਿੜ (ਮਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਢ* (दृढि - ਦ੍ਰਿੜਤਾ)।
ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ
ਦ੍ਰਿੜਾਇ+ਆ, ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਹੈ, ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਾਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਪੱਕ ਕਰਾਇਆ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਕਰਾਇਆ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਿ/ਦਿੜ (ਮਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਢ* (दृढि - ਦ੍ਰਿੜਤਾ)।
ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ
ਦ੍ਰਿੜਾਇ+ਆ, ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਹਨ, ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਾਏ ਹਨ, ਪ੍ਰਪੱਕ ਕਰਾਏ ਹਨ, ਪੱਕੇ ਕਰਾਏ ਹਨ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਭੂਤ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਬਹੁਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਿ/ਦਿੜ (ਮਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਢ* (दृढि - ਦ੍ਰਿੜਤਾ)।
ਦ੍ਰਿੜੈ
ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਪੱਕ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਕਰਣ: ਕਿਰਿਆ, ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ; ਅਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਲਿੰਗ, ਇਕਵਚਨ।
ਵਿਉਤਪਤੀ: ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ - ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਿ/ਦਿੜ (ਮਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ); ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ - ਦ੍ਰਿਢ* (दृढि - ਦ੍ਰਿੜਤਾ)।